Saturday, April 17, 2010

"...Αν έχεις γεννηθεί στη φυλή των καλλιτεχνών, είναι χάσιμο χρόνου να προσπαθείς να λειτουργήσεις σαν παπάς. Πρέπει να μείνεις πιστός στην οπτική σου γωνία και την ίδια ώρα ν' αναγνωρίζεις απόλυτα τη μερικότητά της. Είναι ένα είδος τελειοποίησης που πρέπει να κερδηθεί εναρμονίζοντας τον εαυτό με τις δυνατότητές του -σε όλα τα επίπεδα. Αυτό φαντάζομαι πρέπει να είναι κατορθωτό μόνο με αγώνα αλλά και με ψευδαισθήσεις...".

(Σελ. 838, Λόρενς Ντάρελ, "Αλεξανδρινό Κουαρτέτο", εκδόσεις Μεταίχμιο, μετάφραση Μαριάννα Παπουτσοπούλου)


2 comments:

Τζων Μπόης said...

μα τι μου θυμίζει αυτό το μέρος, τι μου θυμίζει, σπάω το κεφάλι μου... :)

πάντως το να εναρμονίζεις τον εαυτό σου με τις δυνατότητες του είναι πολύ σπουδαίο πράγμα, φτάνει να τις γνωρίζεις βέβαια...

scalidi said...

Μα, τι σου θυμίζει, τι σου θυμίζει... Είναι εκεί που δεν πηγαίνεις καθόλου. Νομίζω ότι αξίζεις το χρυσό κλειδί της πόλης ή έστω ένα ανακαινισμένο αρχοντικό στην παλιά πόλη...


(Βασικά η φωτογραφία είναι απολύτως η λίγο πλάγια και λοξή οπτική μου που αποδεικνύει ότι η γη είναι στρογγυλή ;)


Νομίζω ότι χωρίς τόλμη δεν γνωρίζουμε ποτέ τις δυνατότητές μας και φυσικά χωρίς τις ψευδαισθήσεις που φτιάχνουν οι επιθυμίες μας.