Tuesday, December 18, 2007

Ζεστασιά αχνιστή της καρδιάς μας, αν έχει απομείνει καμιά στάλα...

Σε λίγο θα φύγω, μα κοιμήσου εσύ.

5 comments:

Τζων Μπόης said...

μια στάλα μόνο;
Ποταμοί υπάρχουν, κρυφοί και υπόγειοι που ψάχνουν διέξοδο να ξεχυθούν...

...διακρίνω το Αμφιτρύων, το Παλαμίδι, τις βαρκούλες, το Ναύπλιο!
Το αγαπημένο μου μέρος!
Να ΄σαι πάντα καλά

scalidi said...

Ετοιμάζομαι, Γιάννη,για να κατέβω εκεί. Αργεί, βρε παιδί μου, η Παρασκευή, αργεί η ρημάδα...

Μια στάλα μόνο αρκεί, όχι ποτάμια, μια στάλα, μην είμαστε και πλεονέκτες :))))))))))

Alexandra said...

τρυφερό και γλυκό...

alef said...

Σκαλιδάκι, να τα περάσεις τέλεια μάτια μου! Να μου φιλήσεις μαμά και μπαμπά, και να είναι φέτος τα Χριστούγεννα της ζωής σου, ναι? Τι τρυφερό και ατμοσφαιρικό και λακωνικό ποστ! Για το εξαιρετικό αρκεί μια φωτό και δυο λέξεις! Καλά Χριστούγεννα και καλό Ναύπλιο, Σταυρούλα!

scalidi said...

αλχαντρούλα, θα μιλήσουμε εμείς :)))

άλεφ, σε ευχαριστώ πολύ να είσαι καλά :)))