Tuesday, May 17, 2011

Εαρινή κόπωση λέξεων

Πότε κουράζονται οι λέξεις μας
Πότε χάνουν το άρωμα και τη γεύση τους
Πότε αποφασίζουν να αποσυρθούν σε μια σκοτεινή γωνιά
στο δικό τους ημίφως
να κλείσουν τα μάτια γαλήνια
σε σώμα για στρώμα
Καταβροχθισμένες
Πότε αρνούνται να ακολουθήσουν
άμα καρφιτσώσεις πλάι ένα ερωτηματικό
κι εσύ
δεν ρωτάς
Πότε σου λένε να τις ακολουθήσεις τυφλά
Πότε να τις βουτήξεις πάλι στη μυρωδιά και την αφή
Πότε να δεις μέσα απ' αυτές
Πότε να τις ψιθυρίσεις
Πότε να τις ακούσεις
Κι έρχεται ένα θέρος
ζητάει από τώρα 
να ξεκαλοκαιριάσεις
με τις λέξεις σου
Να τις απλώσεις στον ήλιο
να ξεραθούν
να φύγουν οι χυμοί τους
και μετά να τις βαφτίσεις ξανά
μέσα σε νερό
λάδι
Κι η αρμύρα τους να γδέρνει το χαρτί
να στεγνώνει στο στόμα
και σπρώχνει να διψάσεις πάλι
Για λέξεις
που ρωτούν

3 comments:

paroussa said...
This comment has been removed by the author.
paroussa said...

τί ωραία πού ξέρεις νά ζωγραφίζεις μέ τίς λέξεις...γιά τίς λέξεις!

scalidi said...

Σ' ευχαριστώ, παρούσα μου.
Το πιο σημαντικό είναι να μην χάνουμε τις λέξεις μας.