Wednesday, October 27, 2010

Αντιοξειδωτική κάθοδος

photo: scalidi

Η Περσεφόνη έχει πάρει το δρόμο για τον Κάτω Κόσμο. Τέτοια εποχή. Απομακρύνεται όλο και πιο πολύ από τα ρημαγμένα στάχυα της Δήμητρας, από τα στυμμένα σταφύλια που αχνίζουν στα βαρέλια και ξεκουράζονται μέσα στις μουσταλευριές παρέα με το σουσάμι και την κανέλα.
Στα χέρια της ανοίγει ρόδια, κρακ, κρακ, κρακ. Τρέχουνε οι σπόροι και της βάφουνε τα χέρια. Να μην ξεχάσει να γυρίσει πίσω, από Μάρτη μήνα θα αρχίσει την ανάβαση. Τα ρόδια θα της δείξουν το δρόμο, τον αντιοξειδωτικό της δρόμο στο αέναο ταξίδι της. Γιατί ολοένα πρέπει να διαλέγει από ποιο μονοπάτι θα πάει, με ποιους θα πορευτεί και ποιους θα αφήσει. Ολοένα.


*****Update: Κι ένα αντίστροφο ταξίδι, ανάτασης και μόνον, ξεκινάει στις διαδρομές μιας "άγνωστης πέτρας"... Μια υπόσχεση για το σημερινό απομαγευμένο εαυτό μας να βουτήξει σε αχαρτογράφητα μονοπάτια μέσα του.

4 comments:

kovo voltes... said...

Είχα ξεχάσει το μύθο...Και να τώρα τον υπενθύμισες με τρόπο εξαιρετικό...Αντε, υπομονή ως την ανάβαση λοιπόν, αν δεν χαθούν τα ίχνη...

ready2shoot.net said...

είσαι τρομερή αφηγήτρια....

Sue said...

Η καθημερινή επιλογή... το μόνο "καλλυντικό" ενάντια στην καθίζηση του εαυτού και το ρυτίδωμα της ψυχής, Σταυρούλα. Η πραγματική νεότητα...

scalidi said...

Kovo voltes, η πραγματικότητα μου θύμισε το μύθο... Η βροχή που ένωσε γη και ουρανό χθες βράδυ.


ready2shoot, αφηγήτρια μεγάλη, η μεγαλύτερη είναι η ίδια η φύση.


Sue, ακριβώς. Οι καθημερινές επιλογές μας ας μην μας "οξειδώνουν" τόσο...