Thursday, May 06, 2010


Από "ΤΑ ΝΕΑ", σήμερα.


Διαβάστε κι εδώ 

*****Κι ένα γράμμα 


9 comments:

kovo voltes... said...

Μια εικόνα χίλιες λέξεις έτσι? Μαυρίλα και οργή μεγάλη...

scalidi said...

Και ενόχληση γι' αυτά που είχαν να πουν οι πολιτικοί στο σύνολό τους. Πόσο ξεκομμένοι είναι από την κοινωνία. Δεν βλέπουν, δεν ακούν, δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Η απώλεια ανθρώπινων ζωών δεν είναι θέμα προς εκμετάλλευση. Τελεία.

nikos said...

οι νεκροί στην υπηρεσία του πολιτικού τακτικισμού. ο φόνος έχει ένα πρόσωπο. απλά αλλάζει στολές. το τρομακτικό αγαπητή σταυρούλα, είναι πως όλοι είναι εναντίον όλων. η τύφλωση είναι πολύ κοντά. κουράγιο

scalidi said...

Είναι κάτι παραπάνω από κρίμα. Αλλά δεν βγαίνει τίποτα με το να αναμασάμε τα ίδια και τα ίδια, ας κοιτάξουμε να μην γίνουμε το ίδιο. Να μην μας καταπιεί ο φανατισμός.

nikos said...

συμφωνώ. αυτό είναι το ζητούμενο. χρειαζόμαστε τους ανθρώπους του πνεύματος ενεργούς, με προτάσεις. μια αναγέννηση, όχι ετοιμοπαράδοτες ιδέες.

Τζων Μπόης said...

...διαβάζω παραπάνω για τους ανθρώπους του πνεύματος και κουνάω το κεφάλι...
Σταυρούλα, ας μου επιτραπεί να αυθαδιάσω κι εγω μια φορά εκτός του δικού μου μπλογκ και να πω ότι αυτούς όπως και πολλούς άλλους τους έχω απλά χεσμένους...
Εγώ ψάχνω τις λύσεις σε ανθρώπους οι οποίοι διαθέτουν απλά την κοινή ή έστω τη βασική λογική, θα μου πεις τι είναι η κοινή λογική τώρα...
ίσως να είναι κάτι το οποίο διαθέτουν μερικοί άνθρωποι, οι οποίοι σήμερα καταφέρνουν σε αυτη τη χώρα να ζουν αξιοπρεπώς, να μοχθούν, να προσφέρουν, να κάνουν μια συνετή ζωή, να ονειρεύονται όχι μόνο στον ύπνο τους, αλλά και στον ξύπνιο τους, να παλεύουν για όσα πιστεύουν, να μπορούν να προσαρμόζονται στις απαιτήσεις των καιρών, να είναι ειλικρινείς πρώτα από όλα με τους εαυτούς τους, να αγαπούν...
εγώ πάντως ξέρω μερικούς τέτοιους τριγύρω μου, από αυτούς περιμένω μια κάποια λύση...

scalidi said...

Μα, Γιάννη, ο καθένας ξεχωριστά δεν είναι υπεύθυνος για το πνεύμα του; Δεν χωρίζονται οι άνθρωποι σε άλλους του πνεύματος και άλλους του σώματος.

Οι ελεύθεροι άνθρωποι ή έστω όσοι θέλουν να είναι ελεύθεροι, δεν έχουν τη δική τους κριτική ματιά απέναντι σε όλους και σε όλα; Δεν βρίσκεται κανείς στο απυρόβλητο. Κρίνεται ο καθένας από τα λόγια και τα έργα του.

Ανθρωπιά θέλω, ειλικρίνεια, φιλότιμο, αξιοπρέπεια, δημιουργικότητα και πάνω απ' όλα επιθυμία και πρόθεση να τα επιδιώκουμε αυτά.

Και τσίπα, ιδίως για το πένθος.

Τζων Μπόης said...

και φτάνει να συνηδητοποιήσουμε ότι καμία συλλογική δράση δεν θα οδηγήσει στο παραμικρό, εάν πρώτα δεν αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι

scalidi said...

Μα, το συλλογικό αποτελείται από πολλές μονάδες, ατομικότητες που δεν πρέπει να χάσουν τη διαφορετικότητά τους, απλώς να συνειδητοποιήσει η κάθε μία ξεχωριστά το τι είναι, πού θέλει να πάει και τι συνεπάγεται η κάθε της απόφαση, ακόμη και η αβουλία της.