Monday, November 09, 2009

Ακαδημία Πλάτωνος

Ο Αντώνης Καφετζόπουλος είναι ο αγαπημένος μου ηθοποιός, από την ελληνική πραγματικότητα. Τον παρακολουθούσα πιτσιρίκι -οπότε και έβλεπα μανιωδώς τηλεόραση, εμ τι τζάμπα έχω εφτάμιση βαθμούς μυωπία;- στο "Μινόρε της αυγής" και την "Αστροφεγγιά". Αργότερα στο σίριαλ "Οι τελευταίοι εγγονοί". Έχει ταυτιστεί στο μυαλό μου με τους ρόλους που έχει παίξει. Μυθιστορηματικοί απολύτως.
Χθες βραδάκι, μετά τη δουλειά, κατηφόρισα για το Τριανόν, το αγαπημένο μου σινεμά ever, και είδα την ταινία "Ακαδημία Πλάτωνος".
Σε ένα τρίστρατο, νεοελληνικό πια, η τραγωδία με μια αλαφράδα εξωτερική είναι πιο παρούσα από ποτέ. Μόνο λίγο πιο υπόκωφη, πιο βουβή. Μπορεί να παίζει και κανένα ποδοσφαιράκι να περνάει η ώρα και να σε κάνει να χαμογελάς μαζί της πια. Ζωή είναι και περνάει. Αλλά πώς περνάει; Να πάτε να το δείτε.
Με εντυπωσίασε και πάλι ο Καφετζόπουλος, από τους λίγους που δεν με έχουν απογοητεύσει στο πέρασμα των χρόνων, όπως και όλο το καστ των ηθοποιών που ήταν απολύτως οι κατάλληλοι για το ρόλο.


8 comments:

Τζων Μπόης said...

άκουσα για αυτή την ταινία καλά πράγματα, να λοιπόν που άρεσε και σε εσένα. Όσο για τον Καφετζόπουλο, μπορεί όντως να είναι πολύ καλός ηθοποιός αλλά εγώ προσωπικά δεν τον αντέχω ούτε δευτερόλεπτο και τον θεωρώ πολύ υπερτιμημένο, αλλά αυτά είναι γούστα και τα δικά μου άλλως τε δεν αποτελούν σημείο αναφοράς :)
Τριανόν λοιπόν, πως είχα την εντύπωση ότι αυτός ο κινηματογράφος είχε κλείσει...

scalidi said...

Δεν έχει κλείσει το σινεμά και μάλιστα είναι γεμάτο τις Κυριακές που το έχω καθιερώσει από πέρυσι και πάω για απογευματινή ταινία.

Όσο για την Ακαδημία Πλάτωνος είναι μια ταινία που σε αναγκάζει να σκεφτείς πέντε πράγματα. Αυτή είναι η αξία της. Και γελάς με τα χάλια μας, βέβαια.

Περί ορέξεως, ουδείς λόγος.

Τζων Μπόης said...

ξέχασα να εκφράσω τον απεριόριστο θαυμασμό μου για την φωτογραφία της πρωμετοπίδας, στην οποία συμπικνώνεται όλη η μαγεία της Μεσογείου. Την έχω καταζηλέψει!
Όσο για τα περί ορέξεως, σήμερα γύρισα νωρίς στο σπίτι γιατί είχα τρομερό πονοκέφαλο και πλακώθηκα σε κάτι κανελόνια με κιμά σκέτο ποίημα, επειδή λέγαμε για την όρεξη ασφαλώς :)

scalidi said...

Αυτό σκεφτόμουν κι εγώ για τη φωτογραφία. Ότι δηλαδή αποκαλύπτει με απλότητα την ομορφιά της Μεσογείου. Την ομορφιά αυτή που τόσο με συγκινεί.
Να σκεφτείς, δεν μου φαινόταν τίποτα ιδιαίτερο, πριν την αναρτήσω. Τώρα μου αρέσει πολύ.

Ωραίο απόγευμα, λοιπόν, αν εξαιρέσεις τον πονοκέφαλο. :)))

aggelos-x-aggelos said...

Ο Καφετζόπουλος είναι ένας πραγματικά πολύ καλός ηθοποιός και δεν νομίζω ότι είναι τυχαίο το γεγονός ότι είναι ένας πολύ διαβασμένος άνθρωπος. Φυσικά το ταλέντο είναι προϋπόθεση και υπάρχει αλλά η δουλειά που θέλει για να το καλλιεργήσεις είναι μεγάλη και δεν περιορίζεται μόνο στο συγκεκριμένο χώρο που κινείται ο καθένας.

Το λέω αυτό με αφορμή το επεισόδιο που έγινε με τον Μουζουράκη και το λίγο αποτυχημένο σατυρικό βίντεο που έφτιαξε για την 28η Οκτωβρίου, τη σημαία, τις παρελάσεις και όλα αυτά και κατόπιν δέχτηκε επίθεση, προφανώς από εθνικιστές. Μετά ενώ πιάσανε τους δράστες, αυτός δεν κατέθεσε μήνυση και έγραψε μια απαντητική επιστολή στην οποία σχολίαζε την αποτυχία του σκετς και τίποτα παραπάνω. Ξεκίνησε μια συζήτηση στο TVXS για το ότι θα έπρεπε να είχε υποστηρίξει τη τις θέσεις που πέρναγε μέσα από το βίντεο και η καλλιτεχνική του αποτυχία ήταν τελείως αδιάφορο σαν θέμα. Εκεί είναι το ακριβώς αντίθετο το Καφετζόπουλου. Κατά τη γνώμη μου, ήταν απλά έλλειψη παιδείας και το βίντεο έγινε μόνο γιατί ήξερε πως θα αρέσει στους φαν του. Γι αυτό και δεν το σχολίασε.

Δεν είμαι σίγουρος ότι έγραψα ακριβώς αυτό που είχα στο μυαλό μου ή ασυναρτησίες. Για κάποιο λόγο αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που θυμήθηκα με το που διάβασα το post.

kiki said...

Θα το έχουμε στα υπόψη...

scalidi said...

Άγγελε-εξάγγελε, η δουλειά και η επιθυμία για τη δημιουργία νομίζω ότι αρκετά συχνά ξεπερνούν πολλά τεμπέλικα "ταλέντα".
Μου αρέσει πολύ ο Καφετζόπουλος ως ηθοποιός όλα αυτά τα χρόνια, συμφωνούμε σε αυτό.

Μου αρέσει πολύ και η φωνή του Μουζουράκη και η εναλλακτική του φυσιογνωμία, δεν έχω παρακολουθήσει ιδιαίτερα τη δουλειά του, οπότε δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη περαιτέρω. Λυπάμαι που δέχτηκε επίθεση, όπως δέχεται σοβαρή επίθεση η ελευθερία της γνώμης. Απαράδεκτα πράγματα.

Δεν ξέρω για τα του βίντεο που έφτιαξε. Και δεν έχω γνώμη γι' αυτό. Βλέπω ότι έχουν βρει το χώρο τους αλλού αυτές οι συζητήσεις, δεν βρίσκω λόγο να τις αναπαραγάγουμε.

Ο κάθε καλλιτέχνης έχει τη δική του προσωπικότητα και εκτίθεται στα μάτια του κόσμου.

scalidi said...

Kiki, νομίζω ότι αξίζει τον κόπο η ταινία, γιατί μας βάζει να δούμε πιο κριτικά την πραγματικότητα γύρω μας.