Tuesday, September 22, 2009

Debate (εμπλουτισμένο)

-Δάσκαλε, τι είναι αυτό στο δρόμο; ρωτάω, η "νεοσσός" οδηγός, το Δάσκαλο δίπλα μου, αφού ακούω να τρίζει πάνω στο αμάξωμα κάτι σαν πίσσα, σαν λεπτό χαλίκι, απλώς απροσδιορίστου συστάσεως, ενώ το αυτοκίνητο στον επαρχιακό δρόμο συνεχίζει τα σκαμπανεβάσματα στις τόσο συνηθισμένες λακκούβες που αν δεν υπήρχαν, πραγματικά θα απορούσαμε.

-Κάτι σαν ασφάλτος... Χώμα, λάσπη, πίσσα, ποιος ξέρει. Κάτι σαν άσφαλτος. Προεκλογικά. Κάτι σαν άσφαλτος...

5 comments:

Τζων Μπόης said...

by far, που λεν και στο χωριό μου, η καλύτερη ανάρτηση σχετικά με το debate!
"Πόσο κιλά μπιπ είσαι;"

αχααχαααχαχα

scalidi said...

Παζάρια με το λαό και παιχνίδια στο ζύγι. Μαυρογιαλούροι, μακρυκωσταίοι και κοντογιώργηδες και το αντίστροφο.

Χτυπάει το τηλέφωνο στο πατρικό μου στο χωριό: "Του κυρίου Πετροχείλου;" (για να αναπλάσω πιο χαριτωμένα τη σκηνή αλλάζω το όνομα)"Του κυρίου τάδε Πετροχείλου;" (φωνή που σε παραπέμπει σε μεγαλοστέλεχος πολυεθνικής που σε θέλει αποκλειστικό πελάτη και θέλει να σιγουρευτεί ότι δεν πήρε λάθος) "Μάλιστα" (η απορημένη απάντηση).
Συνεχίζει: "Από το γραφείο του τάδε υποψηφίου σας καλώ, θα βρίσκεται αύριο το απόγευμα στην πλατεία του χωριού σας και θα χαρούμε πολύ να σας δούμε"...

Τα λόγια είναι περιττά, νομίζω.

Τζων Μπόης said...

αν το παιδί μου θελήσει να ζήσει σε αυτό τον τόπο δεν θα το αποτρέψω, πλέον όμως πιστεύω ότι για να σωθεί από την απίστευτη βλακεία που υπάρχει εδώ, θα πρέπει να την κάνει με ελφαρά πηδηματάκια όταν με το καλό έρθει η ώρα του.
Γιατί εάν ζήσει εδώ, θα έχει να αντιμετωπίσει το σουρεαλιστικό δίλλημα, Παπανδρέου η Καραμανλής; όπως και ο παππούς του δηλαδή.

ΑΝΔΡΕΑΣ said...

Η Ηριννα είναι υποδειγματική μητέρα,
τα παιδιά της ποτέ δεν ανακάλυψαν τις μοιχείες της...
Κι Λαλάγη είναι υποδειγματική μητέρα,
οι απόγονοί της είναι παχεις κι ευτυχισμένοι.

από το Personae του Ezra Pound.

scalidi said...

Ανδρέα, καλώς ήρθατε εδώ.

Κάπως έτσι...