Monday, September 07, 2009

"Ο βιρτουόζος"

Ποδαρικό για τον κινηματογραφικό χειμώνα που έρχεται, έκανα με την ταινία "Ο βιρτουόζος". Συγκινητική, με προεκτάσεις για το σύγχρονο κυνικό άνθρωπο, την αμερικανική κοινωνία, την κάθε κοινωνία που θέλει και "βλέπει" την ανθρώπινη ψυχή και την προσωπική ιστορία που κρύβεται μέσα της, ως καλλιτεχνικό event... Ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ δεν προσπαθεί επιτηδευμένα να κάνει επίδειξη των υποκριτικών του ικανοτήτων. Είναι μετρημένος κι απλός και γι' αυτό κερδίζει το θεατή, μέχρι δακρύων. Είναι και η μουσική που σε παρασέρνει. Και η δραματική ιστορία.

Καλό κινηματογραφικό χειμώνα να έχουμε!

4 comments:

Τζων Μπόης said...

Είμασταν μεταξύ Βιρτουόζου και των Μπάσταρδων και τελικά κέρδισε το δεύτερο, καθώς Ταραντίνο είναι αυτός και διαφήμιση για τσιχλόφουσκα να κάνει θα πάω να την δω, τον Βιρτουόζο θα τον δω την άλλη εβδομάδα, αυτές τις ημέρες δεν ήθελα συγκινήσεις, μπαίνω βλέπεις και στα χρόνια :)

scalidi said...

Εντάξει, είναι ήπιο -σε σχέση με Ταραντίνο όλοι είναι ήπιοι- δράμα. Υπόκωφο. Όχι μακρινό από την πραγματικότητα.

Πώς ήταν η ταινία που είδατε;

Τζων Μπόης said...

εάν είσαι εξοικειωμένος με την λογική των ταινιών του Ταραντίνο θα σου αρέσει πολύ, εάν όχι, μπορεί και να εξοργιστείς.
Εμείς τη βρήκαμε διασκεδαστική και απολαυστική, καθώς λατρεύω τη λογική ή μάλλον την έλλειψη αυτής στις ταινίες του.
Σκεφτόμουνα ότι εάν θα μπορούσα να υπάρξω σκηνοθέτης θα ακολουθούσα την «σχολή» Ταραντίνο.

Και τα ήπια και τα υπόκωφα πολύ καλά είναι, αλλά αυτή την εβδομάδα δεν είμασταν για ηπιότητες, σου είπα, είναι τα χρόνια που φεύγουν...

scalidi said...

Ε, ναι, είναι και σε τι κλίμα είσαι για να δεις μια ταινία...