Wednesday, May 27, 2009

Τοξικές ...

προσωπικότητες.Και καταστάσεις. Στην αρχή σου είναι πολύ δύσκολο να τις διακρίνεις ή και απλώς να τους δώσεις ένα τέλος. Όσο περνάει ο καιρός τις αποφεύγεις γρηγορότερα. Ίσως γιατί δεν έχεις άλλο χρόνο για χάσιμο. Χθες μόλις χρησιμοποίησα το δικό μου αντίδοτο. Για μιαν απόφαση που θα βασίζονταν στην τοξικότητα της ευκολίας. Και τη γλίτωσα την τελευταία στιγμή. Με υπόλοιπο μιαν πρόσκαιρη απογοήτευση. Όσο κρατάει ένα βράδυ. Σήμερα, σιγουρεύτηκα. Το εύκολο είναι πάντα πολύ ...δύσκολο. Το απλό είναι πάντα απλώς δύσκολο. Κι εγώ θέλω απλά πράγματα. Με κόστος που αντέχει η τσέπη μου και η τσέπη των ψυχικών μου αποθεμάτων να πληρώσω. Τοις μετρητοίς. Όχι πλαστικό χρήμα. Οικο-λογικό.


Βρες το δικό σου αντίδοτο. Νομίζω ότι η λογοτεχνία είναι ένα απ' αυτά: να τη διαβάζεις. Σε κάνει να ξεχωρίζεις -μέσα από την αλήθεια την τοσοδούλα του καθενός- από χιλιόμετρα μακριά όλα αυτά. Βέβαια, δεν σημαίνει πάντοτε ότι δεν μένεις με δική σου ευθύνη να δηλητηριάζεσαι από την τοξικότητα. Είναι η ουτοπική θεώρηση ότι είσαι εσύ το αντίδοτο. Κι ο μάγος μαζί. Αλλά δεν είσαι ποτέ. Γι' αυτό μάζεψε τα μπογαλάκια σου και δίνε του. Με τις μικρότερες δυνατές απώλειες. Αυτοί που προσπάθησαν να σε ξεγελάσουν, να σε χειραγωγήσουν -αυτή η άθλια χειραγώγηση της απέραντης καλοσύνης είναι τόσο οφθαλμοφανής που σε κάνει να αναρωτιέσαι για την ίδια σου την όραση, βλέπω δεν βλέπω καλά; καλά βλέπεις, προχώρα- συνεχίζουν την προσπάθειά τους με άλλα υποψήφια θύματα. Και είναι οι ίδιοι τα καλύτερα θύματα του εαυτού τους.
Μια στάλα ζωή τους δόθηκε και πρέπει να την καταναλώσουν σε ψέματα, μανούβρες, κρυψίνοιες και ίντριγκες. Τι κρίμα. Για λίγο κέρδος, λέει. Σιγά το κέρδος. Κέρδος είναι οι άνθρωποι που κερδίζεις και σε κερδίζουν, όχι πέντε χαρτάκια παραπάνω που τα λένε ευρώ ή δυο τοίχοι άτυχοι να γκρεμιστούν, όταν έρθει η ώρα τους. Α, και θυμήσου, μην παίζεις με τα δηλητήρια, γιατί μια μέρα θα φαρμακωθείς από μόν-(η) ος σου. Ακόμα και από τη fake καλοσύνη που περιφέρεις... Θα γυρίσει το κεντρί της και θα σε τσιμπήσει. Καρφί στην καρδιά.
My heart belongs to Ναύπλιον, άλλωστε. Είναι μακριά η δική μου καρδιά δεν κινδυνεύει. Πρόσεχε τη δική σου παγωμένη από τα αθηναϊκά τσιμέντα, μην λιώσει.
Πολύ δηλητήριο για σήμερα. Πάω στις χρωματιστές βοκαμβίλιες του Τζων Μπόη να αράξω το βλέμμα μου.



5 comments:

witch of daffodils said...

Σταυρούλα,

Ναι, στην αρχή είναι δύσκολο να τις διακρίνεις, αλλά μετά, με το χάσιμο της αθωότητας είναι πιο εύκολο και ταυτόχρονα επώδυνο.

Το κείμενο άψογο, αλλά δεν θα σταθώ στη φόρμα, προσυπογράφω την ουσία.

Ξέρεις, δυσκολευόμουν πολύ κάποτε, πάνε χίλια χρόνια, αλλά όταν συνειδητοποίησα πως είμαστε διαφορετικοί (όχι αναγκαστικά καλοί ή κακοί) τα πράγματα απλοποήθηκαν: σταμάτησα να προσδοκώ από τον κάκτο να βγάλει ρόδα.

Πολλά είπα, λες να βγήκα εκτός θέματος;-)

scalidi said...

Εντός θέματος βρίσκεσαι φυσικά. Απολύτως εντός, αφού είσαι και ...μάγισσα. Να σκεφτείς ότι αυτό το κείμενο το έγραψα με αφορμή μια οικονομική συναλλαγή που ευτυχώς δεν ευοδώθηκε, από μέρους μου.
Το ξερό μου το κεφάλι φταίει που ακόμα και μέσα από το χρήμα θέλω να βλέπω ψυχή. Μα ποια είμαι; Ο Παράκελσος;
Πάντως, μεταξύ μας: από κάκτο βγαίνει ρόδο. Η απόδειξη είναι η φωτογραφία του ποστ...

witch of daffodils said...

μα αυτό δεν είναι ρόδο, είναι το άνθος του κακ(τ)ού!

scalidi said...

Πολύ καλό! ;)

聖諭 said...

光復糖廠,柴魚博物館,德利豆乾,傅家茶坊,豐春冰果室,山西烙餅,太監雞,冰果室,剝皮辣椒,鍾家臘肉,彭記擂茶,包心粉圓,香腸,夏都,凱撒,福華,巴黎春天,泰國餐廳,辛香館,咕蒂咕蒂,古德曼,研磨咖啡,諾亞方舟,米世代,中法料理,葡萄酒坊,葡萄酒坊,高盧,紅眼樹蛙,亞瑪遜,音樂餐廳,幕府壽司,佐佐義,咖啡,異國麵坊,竹林亭,圓雲泰便宜,掌櫃,貝果,東西廚房,火鍋,江南,素食館,紐奧良,紐奧良,音樂餐廳,荷苞山咖啡,蟳之屋,居酒屋,溫馨小館,溫馨小館,卡蓮西亞,明日,馬卡來,奧瑪,烘培餐聽,西班牙,黛麗莎,布花園,冒煙的橋,愛上花草,都會園藝,屋頂,沙發餐廳,哈里歐,咖啡館,花園,串門子,古柏鎮,棒球