Tuesday, May 05, 2009

Πατρίδα μας είναι η αγάπη

σκέφτηκα βλέποντας την ταινία "Πληγές του φθινοπώρου". Πρωτομαγιάτικα. Συνήθως μένω στην αίθουσα και διαβάζω τους τίτλους του τέλους μέχρι και τον παραμικρό τελευταίο εργάτη που δούλεψε για να γίνει μια ταινία. Αυτή τη φορά, είχα σηκωθεί πρώτη, φόρεσα την καπαρντίνα μου και όρμησα έξω από το σινεμά. Ασφυκτιούσα. Ήθελα να με χτυπήσει ο αέρας. Αυτός ο ίδιος αέρας που δεν θέλω άλλες φορές να μου χαλάει τη μαγεία μιας ταινίας, μόλις βρεθώ στο πεζοδρόμιο έξω από το σινεμά. Συνήθως με ενοχλούν οι άλλοι θεατές που βιάζονται να βγουν. Αυτή τη φορά έμειναν παγωμένοι στις θέσεις τους. Δεν το έχω ξαναδεί αυτό. Δεν θα σταθώ στα "ελληνοτουρκικά" που θίγονται, παρά στο ανθρώπινο κομμάτι που αφορά εμένα. Βρήκα καταπληκτικό τον πρωταγωνιστή ("Είσαι παρατηρητής της ζωής", φώναζαν στον ήρωα) και τις μαγικές στιγμές συγκίνησης που μπόρεσε να απαθανατίσει η κάμερα, η σκηνοθεσία, η ερμηνεία, η αύρα των ηθοποιών. Είμαι τελείως σίγουρη πια: πατρίδα μας είναι η αγάπη μας για ανθρώπους. Συγκεκριμένους, ξεχωριστούς ανθρώπους. Δικούς μας.

14 comments:

Τζων Μπόης said...

οι κριτικοί την έχουν θάψει εντελώς, πολύ τηλεοπτική λέει, δεν την έχω δει ακόμα και μάλλον σε DVD θα τη δω κατά πως βλέπω. Δεν ξέρω τι περίμεναν να δουν, ντοκιμαντέρ; οκ, ταινία με πλοκή έκανε η γυναίκα...μακάρι ταινίες με ανάλογη απελευθερωμένη ματιά να έκαναν και έλληνες σκηνοθέτες και μάλιστα με πλοκή και με "ζουμί", αλλά εμείς εδώ κοιτάμε το υπερπέραν και την μακρινή ματιά του πρωταγωνιστή στο άπειρο καθώς αναμετράται με την έλλειμα του κόσμου, αχαχούχαααααα...
...άσε που έχουμε και πολλά θέματα ταμπού να πιάσουμε στα χέρια μας, αλλά ποιός έχει τα γκατς που λένε και στο Αμέρικα...

scalidi said...

Ναι, αλλά κάτι μου έλεγε να πάω να τη δω και δεν ένιωσα χαμένη. Ίσα ίσα. Βέβαια, είναι εντελώς προσωπική άποψη, όπως πάντα. Εμένα με συγκίνησε. Τις είχα διαβάσει τις κριτικές, αλλά κάνω πάντα του κεφαλιού μου.
Στην Τουρκία έσπευσαν πάντως κατά χιλιάδες μην πω εκατομμύρια να τη δουν την ταινία.
Και πλοκή και ζουμί είχε κι αυτό που παρέλειψα στο ποστ είναι το πιο σημαντικό θέμα της ταινίας έχει να κάνει με την προδοσία του φίλου, με την προδοσία του εαυτού μας.

Τζων Μπόης said...

προδοσία και εγκατάλειψη λοιπόν...
Στην Τουρκία έκανε θραύση, το ξέρω...
...ίσως τη δω αυτό το σ.κ. και κάτι μου λέει ότι θα μου αρέσει, στο κάτω κάτω δεν κρύβω ότι είμαι και λίγο μελό...

scalidi said...

εγώ είμαι πολύ και δεν το κρύβω, μη σε πάρω στο λαιμό μου... ;))))))))))

Τζων Μπόης said...

χαχαχαχαχαχαχαχα, λήγωσα ο άνθρωπος, να έχω μαζί με ζαβασόφτ;

Τζων Μπόης said...

από τη συγκίνηση τα γράφω όλα λάθος...χαχα
μωρομάντηλα θα πάρω που τα έχω και σε αφθονία!

ΙΩΑΝΝΗΣ ΞΕΝΙΔΗΣ said...

Σταυρούλα, πολλά συγχαρητήρια για την βράβευσή σου!

scalidi said...

Σας ευχαριστώ πολύ. Να είστε καλά, κ. Ξενίδη.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΝΙΔΑΡΗΣ said...

Έμαθα για τη βράβευση και το καταχάρηκα! Θερμά συγχαρητήρια!

scalidi said...

κ. Κονιδάρη, σας ευχαριστώ.

Παράξενος Ελκυστής said...

Συγχαρητήρια για τη βράβευση! Αν πω ότι ήμουν σίγουρος θα παρεξηγηθώ; Και πιο πολλά συγχαρητήρια για την ανάρτηση που επιλέξατε την επομένη!

ritsmas said...

ΠOΛITIΣMOΣ Hμερομηνία δημοσίευσης: 05-05-09
Απονεμήθηκαν τα λογοτεχνικά βραβεία του περιοδικού «Διαβάζω»
Βραβείο Προσφοράς στον Στέφανο Τραχανά των Πανεπιστημιακών Εκδ. Κρήτης

Της Ολγας Σελλα

Εμειναν πολλοί ευχαριστημένοι από τα φετινά βραβεία του περιοδικού «Διαβάζω», αφού οι επιλογές της κριτικής επιτροπής ικανοποίησαν πολλούς. Τους βραβευμένους φυσικά, αλλά και τους αναγνώστες, αφού οι περισσότεροι από τους βραβευμένους είχαν ήδη ξεχωρίσει από την κριτική. Με πρώτη απ’ όλους τη Μαρίνα Καραγάτση που με το βιβλίο της «Το ευχαριστημένο ή Οι δικοί μου άνθρωποι» (εκδ. Αγρα) κέρδισε τις εντυπώσεις πλήθους αναγνωστών, αλλά και το φετινό βραβείο μυθιστορήματος του περιοδικού «Διαβάζω». «Δεν το περίμενα ότι θα πάρω ένα βραβείο. Ευχαριστώ και τους αναγνώστες που συγκινήθηκαν με το βιβλίο, αλλά έβαλαν και τα γέλια, συνειδητοποιώντας το παράλογο της ζωής».

Δώδεκα χρόνια

Δωδέκατη απονομή η φετινή για τα βραβεία του «Διαβάζω» που έχουν πια κατοχυρωθεί στη συνείδηση του κόσμου του βιβλίου ως τα πιο έγκυρα ιδιωτικά βραβεία. Και παρά τις οικονομικές αντιξοότητες (και με την αμέριστη συμπαράσταση του Οργανισμού Διαχείρισης Εργων Λόγου - ΟΣΔΕΛ, που ήταν φέτος ο μεγάλος χορηγός) η ετήσια γιορτή του βιβλίου πραγματοποιήθηκε και φέτος στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς, που για άλλη μια φορά ξεχείλισε από κόσμο, κυρίως ανθρώπους του βιβλίου, του εκδοτικού χώρου και των γραμμάτων.

Ο διευθυντής του περιοδικού Γιάννης Μπασκόζος ανέβηκε πρώτος στο βήμα και έκανε ένα σύντομο οδοιπορικό στην ιστορία του θεσμού για να τον διαδεχθεί στο βήμα η ηθοποιός Τατιάνα Λύγαρη, που φέτος παρουσίασε την τελετή απονομής.

Βραβείο Προσφοράς

Απονέμεται στη μνήμη του Περικλή Αθανασόπουλου και φέτος δόθηκε σ’ έναν άνθρωπο που διδάσκει εδώ και 25 χρόνια με «αυξανόμενη ευχαρίστηση», γράφει πανεπιστημιακά βιβλία και διευθύνει πανεπιστημιακές εκδόσεις: στον Στέφανο Τραχανά, τον διευθυντή των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης. «Το στοίχημα δεν χάθηκε ακόμα. Μάλλον κινδυνεύει να κερδηθεί» είπε παραλαμβάνοντας την τιμητική του πλακέτα. Το βραβείο απένειμε ο Γιώργος Γαλάντης.

Αμέσως μετά, η Αντα Κατσίκη-Γκίβαλου απένειμε το βραβείο εικονογραφημένου παιδικού βιβλίου στη Φωτεινή Φραγκούλη για το κείμενο και στη Φωτεινή Στεφανίδη για την εικονογράφηση του βιβλίου «Εφτά ορφανά μολύβια… εφτά ιστορίες» (Ελληνικά Γράμματα).

Η διευθύντρια του ΕΚΕΒΙ Κατρίν Βελισσάρη έδωσε το Βραβείο Λογοτεχνικού Βιβλίου για μεγάλα παιδιά στην Ελένη Πριοβόλου για το βιβλίο της «Το σύνθημα» (Ελληνικά Γράμματα).

Η ώρα περνούσε και η αγωνία κορυφωνόταν, αφού κανείς δεν ξέρει από πριν τα βραβεία. Ούτε καν οι βραβευμένοι.

Ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος (που καταχειροκροτήθηκε) έδωσε το Βραβείο Ποίησης στον ομότεχνό του Στρατή Πασχάλη για τη συλλογή του «Εποχή Παραδείσου» (εκδ. Γαβριηλίδης). «Με τιμά που για δεύτερη φορά με θεωρούν άξιο να τιμηθώ με το βραβείο ποίησης του “Διαβάζω“, ενός περιοδικού που έχει κατοχυρωθεί ως το βραβείο των κριτικών».

Ο πρόεδρος της κριτικής επιτροπής και πρόεδρος της Εταιρείας Συγγραφέων, Αλέξης Ζήρας, απένειμε το βραβείο δοκιμίου στον Μίλτο Πεχλιβάνο για το βιβλίο του «Από τη «Λέσχη» στις «Ακυβέρνητες Πολιτείες»: Η στίξη της ανάγνωσης» (εκδ. Πόλις). Το βραβείο παρέλαβε εκπρόσωπος του εκδοτικού οίκου, αφού ο Μίλτος Πεχλιβάνος βρίσκεται στο Βερολίνο, όπου διδάσκει στο εκεί πανεπιστήμιο.

Πρωτοεμφανιζόμενη

Για το πρώτο της βιβλίο, με τίτλο «Προδοσία και εγκατάλειψη» πήρε το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα η Σταυρούλα Σκαλίδη (εκδ. Πόλις). «Είναι μια τέλεια ενθάρρυνση για μένα» είπε η βραβευμένη. Το βραβείο απονέμεται στη μνήμη του Ηρακλή Παπαλέξη και το απένειμε ο διευθυντής του ΟΣΔΕΛ.

Συγχαρητηρια Σταυρούλα Σκαλίδη. Να προχωράς έτσι...ριτς

Alexis Stamatis said...

Συγχαρητηρια σταυρουλα. γραφε, γραφε, γραφε.
αλεξης σταματης

scalidi said...

Παράξενε αλκυστή, κ. Μασούρα και Αλέξη, σας ευχαριστώ. Καλή και δημιουργική συνέχεια εύχομαι και στις δικές σας γραφές.