Tuesday, March 31, 2009

ντεμί σεζόν

Με τα παλτά στα χέρια. Άχρηστη η ζέστη τους πια. Και η προφύλαξή τους. Κάποτε άμα δεν διώξεις τις ασφάλειές σου, σε βαραίνουν, δεν σε προστατεύουν από τίποτα. Μπορεί μόνο να σε ιδρώνουν ασκόπως με την επιμονή να μην βγουν από το δέρμα σου. Βγάλτο, παιδάκι μου, το παλτό. Βγάλτο!
Τα μπλουζάκια λίγο κάτω από τον αγκώνα. Κι ελαφρά ζακετάκια. Ούτε κοντομάνικα ούτε μακρυμάνικα. Ντεμί. Ούτε να κρυώνεις ούτε να ζεσταίνεσαι. Τα βαμβακερά σε πρώτη μοίρα. Να κρατούν τη θερμοκρασία εκεί που πρέπει. ούτε μαλλί που αγκουσεύει ούτε μετάξι που παγώνει. Βαμβάκι. Σκέτο. Απλό και αποτελεσματικό.
Μόνο που δεν ξέρεις τι να φορέσεις κάθε μέρα. Αναποφασιστικότητα πλήρης. Βγαίνεις στο μπαλκόνι, προσπαθείς να μαντέψεις, αλλά όλο την πατάς. Όταν δεν παίρνεις ομπρέλα, βρέχει. Όταν ντύνεσαι βαριά, σκας. Όταν ντύνεσαι ελαφρά κρυώνεις. Ε, μας έσκασες πια! Νισάφι. Σεζόν.
Στη ζωή οι ντεμί σεζόν είναι εκείνες που ζεις πραγματικά. Είναι τότε που δεν ξέρεις πού πας και πού βρίσκεσαι. Είναι τότε που δεν ξέρεις με ποιους να πας και ποιούς να αφήσεις. Είναι εκείνες που δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς, αν είναι χειμώνας ή καλοκαίρι, αν κρυώνεις ή ζεσταίνεσαι. Όταν ξεκαθαρίζουν τα ντεμί, μένεις με κέρδη ή απώλειες ή και απ' τα δύο. Ή εγκαύματα ή κρυοπαγήματα. Γι' αυτό καλύτερα ντεμί σεζόν, με καμιά απαλή ιωσούλα το πολύ, κι ούτε καψίματα ούτε και ψύξεις.

4 comments:

Τζων Μπόης said...

θυμήθηκα τις κλωστές ντεμισέ τώρα, μη χειρότερα...

όχι μωρέ, φουλ σε όλα, τσίτα τα γκάζια μέχρι τη μετωπική!

...η εικόνα θα μπορούσε να ονομαστεί «μούχρωμα σε επαρχιακό δρόμο» ή «η εκδίκηση του picasa»...

χαχα, πλάκα δεν έχει αυτό το μαραφέτι τελικά;

scalidi said...

Είναι συγκλονιστικό και ροκανίζει το χρόνο μου, ελαφρώς... :)))))Είχες δίκιο είναι το αποτελεσματικότερο αγχολυτικό.

Έχε χάρη που ο οδηγός ήτο έμπειρος, με αποτέλεσμα η συνοδηγός να παίζει με τη φωτογραφική ανέμελα, αλλιώς δεν την γλιτώναμε τη μετωπική.

Ντεμισέ, ε; Μ' αυτές έχω περάσει καλοκαίρια και καλοκαίρια κεντήματος, διότι είμεθα και νοικοκυρές...Μην αποκαλύπτεις την πραγματική μου ηλικία, ε, στο τέλος τους τις πρόλαβα, δεν ξέρω αν κεντάνε πια τα πιτσιρίκια... μέσω ίντερνετ ίσως.

Babis Dermitzakis said...

Πόσες φορές την έχω πατήσει έτσι δεν λέγεται. Ακόμη: Να παίρνω τη φόρμα για τη μηχανή και να μη βρέχει. Να μην την παίρνω και να γίνομαι μούσκεμα.

scalidi said...

Μπάμπη, πάσχουμε από το ίδιο σύνδρομο, βλέπω :))) Εγώ από άποψη δεν παίρνω ποτέ ομπρέλα, αλλά παραδόξως δεν βρέχομαι. Έχω γίνει αδιάβροχη...