Wednesday, November 12, 2008

συναισθηματική αρωγή

Είναι κάτι άνθρωποι κομμένα δέντρα
για κάψιμο στο τζάκι
των άλλων

πυρ

και μανία
να τους ζεστάνουν μέχρι αηδίας
να ψήσουν στη θράκα
από τα μέλη τους, τα συναισθήματα.
Χωρίς συνθήματα.
Τα μέλη τους τα συναισθήματα.

Άμα σε ρωτήσουν τι έκανες,
να πεις μόνο
"συναισθάνθηκα τον κόσμο μέχρι βλακείας"
.
Α, κι άφησες και μια χούφτα στάχτη.
Μην το 'χεις άχτι.

Μούσκεψε το κούτσουρο μπας και γλιτώσεις.
Μπορεί και να βρέξει.
Αν στρέξει.