Thursday, October 30, 2008

Μικρή άνοιξη


Σικλαμέν. Κλεμμένο.
Σαν άγγιγμα.
Στιγμιαίο.
Αιώνιο.
Σαν.
Sun.
U.



*****Είχα, πριν λίγα χρόνια, πάρει συνέντευξη από τη Νένη Ευθυμιάδη. Είχε τόση ησυχία ο χώρος που μιλήσαμε και ήταν τόσο ανοιχτός, που η μαγνητοταινία από ένα σημείο κι ύστερα δεν κατέγραψε σχεδόν τη φωνή της, παρά έμεινε ένας βαθύς απόηχος σαν ψίθυρος. Το ανακάλυψα αργά και ντράπηκα να της τηλεφωνήσω ξανά.
Ανέπλασα από μνήμης τη συνομιλία μας. Η ειρωνεία είναι ότι μου τηλεφώνησε να με ευχαριστήσει για το πόσο πιστά απέδωσα τα λεγόμενά της. Το θυμήθηκα, μόλις έμαθα την απώλειά της. Θυμάμαι ακόμη εκείνον τον βαθύ σβησμένο απόηχο που έχει καταγραφεί τελικά μέσα μου περισσότερο από οποιαδήποτε καλογραμμένη συνομιλία.
Στη μνήμη του φιλόξενου πνεύματός της
που με είχε τόσο εντυπωσιάσει τότε, θέλω να στείλω μπροστά στο χρόνο εκείνον τον απόηχο της μαγνητοταινίας.
Σαν τις πασχαλιές που είχαν ανθίσει φθινοπωριάτικα στο χωριό, αφού τις ξεγέλασε η Μικρή άνοιξη
. Και τις φυσάει ο αέρας. Φου.