Friday, September 05, 2008

Δειλινό


Λεζάντα:

Τ' ανθρώπου το ρίγος
μαζί με κείνο απ' τ' άνθη.
Νύχτα κλειδώνει
μέρα ανοίγει.
Η ψυχή.
Λουλούδι του σκότους
που ανθίζει αυγή.


*****Σκέφτομαι ότι η ποίηση βρίσκει να φωλιάσει στην ψυχή εκείνων που δεν έχουν χρόνο για χάσιμο, ζωή για πέταμα, αίμα άλλο, φωνή να ακουστεί, ελπίδα για σπατάλημα, άλλα κόκκαλα για σπάσιμο. Ψυχή, λοιπόν, σαν νυχτολούλουδο που βρίσκει ν' ανθίσει στο σκοτάδι και να το κάνει λίγο πιο εκτυφλωτικό ακόμα, στη χαραυγή του όποιου τρόμου.

Διαβάστε στη σημερινή Ελευθεροτυπία.


6 comments:

Alexandra said...

ψυχή και αυγή... αυτά μας μένουν για να ελπίζουμε...

scalidi said...

αλχαντρούλα,τι να πω κι εγώ...

Λάκης Φουρουκλάς - Lakis Fourouklas said...

Ναι, πολλές φορές η ποίηση γίνεται η ζωή η ίδια. Μέρα καλή

Antoine said...

Καλά μιλάμε διαβάζω Νυχτολούλουδο και ήμουν προετοιμασμένος να δω αυτό:

Απόψε από νωρίς κοιμήθηκε η πόλη
τα φώτα όλα σβηστά κι ερημωμένοι δρόμοι
και ψάχνω να σε βρω πριν σβήσει το φεγγάρι
πριν βγει ο αυγερινός και μακριά σε πάρει

Στη ζωή μου στην αυλή μου νυχτολούλουδο
που μου ζωντανεύεις μόνο κάθε σούρουπο
σαν παραμυθιού κατάρα η αγάπη μας
πάντα στα μισά του μένει το φεγγάρι μας

Στη νύχτα αναζητώ κάτι να μας λυτρώσει
πριν έρθει το πρωί και τ' όνειρο τελειώσει

Στη ζωή μου στην αυλή μου νυχτολούλουδο
που μου ζωντανεύεις μόνο κάθε σούρουπο
σαν παραμυθιού κατάρα η αγάπη μας
πάντα στα μισά του μένει το φεγγάρι μας


Φιλάκια!

Helena said...

Νυχτολούλουδο ... ειχα κάποτε ένα, οταν ημουν στο δημοτικό, στο παραθυρό μου,,, μετα απο καιρό βέβαια, δεν το ποτιζα γιατι ξεχνουσα και μαράθηκε το καημένο...


τέσπα ...


Η Χουακίνα έχει κατι να σου πεί...

scalidi said...

Την καλημέρα μου σε όλους. Δυστυχώς, helena η έλλειψη χρόνου δεν μου επιτρέπει να ανταποκριθώ στην πρόσκληση. Ευχαριστώ έτσι κι αλλιώς :))))))))