Wednesday, July 23, 2008

Πού πήγε η πανοπλία του;

Το μπλογκ του αγαπητού drUqbar που τον παρακολουθώ καιρό και με συγκινούν συχνά τα ποστ του, "άνθισε" με έναν διαφορετικό τρόπο, καθώς έγινε e-book και μπορεί όποιος θέλει να διαβάσει τα "116 βέλη" του.
Αναζητά καιρό τώρα την πανοπλία του, πότε την βρίσκει, πότε την απεκδύεται, αλλά ποτέ δεν την προδίδει. Ενίοτε τον προδίδει εκείνη. Σπάει το κουκούλι της και αφήνει να πεταρίσει στην ψυχή μας μια σταλίτσα συγκίνηση. Μπράβο, δρ!

4 comments:

Alexandra said...

ο δρ. είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος άνθρωπος με μια φωτογραφική γραφή που μοιάζει ζωγραφική, μερικές φορές.

αγαπημένος 'μπλογκερ-φίλος' από τους πρώτους που με είχαν βρει. τον είχα χάσει και είχα στενοχωρηθεί.

θα τον διαβάσω σίγουρα!

scalidi said...

Ναι, αλχαντούλα. Εμένα με τρομάζει πότε πότε, αλλά αυτό είναι μέρος της γοητείας του... :)

dr.Uqbar said...

Ευχαριστώ για το ποστ, το εκτιμώ βαθύτατα!
Το ότι σε τρομάζω θα το εκλάβω ως θετικό, αλλά δε νομίζω να ανεβάσω παραπάνω την ένταση των τρομαχτικών μου κραυγών.
Είναι κι αυτό μέρος της ψυχανάλυσης ;)

Αλεξάνδρα! είναι τόσο ευχάριστο που γράφεις ακόμα... Είναι αγώνας αντοχής πια η γραφή!

Τις καλησπέρες μου!

scalidi said...

dr., μέχρι εκεί είναι καλά τουλάχιστον για τις δικές μου αντοχές. Ξέρεις ότι ο τρόμος στα κείμενά σου πηγάζει από το απλό, το καθημερινό, το σίγουρο...Γι' αυτό και κρύβει υπόκωφη ένταση. ;)

Όπως γράφει και ο Roland Barthes, "η ανάγνωση είναι ένα αντικείμενο-διακύβευση, μια λεία για την εξουσία, την ηθική"