Tuesday, April 01, 2008

Ενθουσιασμός

Διάβασα μόλις ένα καταπληκτικό βιβλίο για το οποίο θα γράψω εκτενέστερα στο μέλλον. Ήθελα να το μοιραστώ με τους φίλους βιβλιοφάγους και ιδίως με εκείνους που τους τρώει το σαράκι της γραφής ή με εκείνους που αγαπούν το Χέμινγουέι. Πρόκειται για "Το παλιό σχολείο" του Tobias Wolff, που κυκλοφορεί στη χώρα μας από τις εκδόσεις Πόλις, σε μετάφραση Παντελή Κοντογιάννη.
Η ατμόσφαιρά του θυμίζει έντονα "Κύκλο των Χαμένων Ποιητών", αλλά σφύζει από λογοτεχνική εμβρίθεια και ανάλαφρη αφήγηση που σε ταξιδεύει σαν φύλλο ριγμένο στους κήπους του παλιού σου σχολείου...
Είναι από κείνα τα αναγνώσματα που μου προκαλούν ψυχική ανάταση και με "ψηλώνουν" λιγάκι από το έδαφος που τόσο επιμελώς προσπαθώ να πατάω. Ένα βιβλίο που σου παίρνει το βάρος από την ψυχή.
Θα επανέλθω.

2 comments:

Τζων Μπόης said...

προσωπικά δε μου αρέσει ο Χέμινγουέι, αλλά ποιά η σύνδεσή του με το προτεινόμενο βιβλίο;
Το ερωτώ γιατί δεν το έχω διαβάσει και θα με ενδιέφερε πραγματικά

scalidi said...

Λειτουργεί ως ένα πολύ καλό εύρημα στο βιβλίο, "δραματουργικά" που λέει και ο Γλυκοφρύδης...
Είναι το ίνδαλμα του ήρωα και θα αποτελέσει η μορφή του Χέμινγουέι, το έργο του και το τέλος του φυσικά, έναν καλό λόγο ο πρωταγωνιστής να βρει και να παραδεχτεί τον εαυτό του.
Δεν μπαίνω σε λεπτομέρειες, γιατί θα αναγκαστώ να αποκαλύψω την ιστορία και δεν το θέλω.

Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, διάβασα Χέμινγουέι στην παιδική και εφηβική μου ηλικία και φυσικά με μάγευαν οι ιστορίες του και ο τρόπος που τις αφηγούνταν :)))))))