Tuesday, February 26, 2008

Φάουστ



Για το παιχνίδι του πολυαγαπητού librofilo
τον οποίο και ευχαριστώ ιδιαίτερα για το κάλεσμα.

Το απόσπασμα από το βιβλίο (ΦΑΟΥΣΤ, Γκαίτε- Εκδόσεις γράμματα, μετάφραση Κωνσταντίνος Χατζόπουλος) που βρίσκεται μπροστά μου, από τη σελίδα 123 συγκεκριμένα, είναι:

"ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ:
Θεέ μου! ο άνθρωπος αυτός

πόσα δεν ξέρει, πόσα! Πώς
στέκω μπροστά του με ντροπή
και λέγω ναι σ' ό,τι κι αν πει.
Ανήξερο, φτωχό είμαι πράμα,
σε με
τι βρίσκει μου είναι θάμα.

(Φεύγει)"

17 comments:

Τζων Μπόης said...

η άνοιξη σου έχει χτυπήσει την πόρτα Σταυρούλα εδώ και καιρό βλέπω...

...μάλλον είσαι μπροστά από την...εποχή σου :))

scalidi said...

Αγαπητέ Γιάννη, πρόκειται για τη γενέθλια εποχή μου και βιάζομαι να την προηπαντήσω, γιατί έχω πάντα πιο πολύ δύναμη.Προσπαθώ σχεδόν απεγνωσμένα να τη φέρω και στους γύρω μου, αλλά με κοιτάνε λοξά σαν να είμαι τρελή.
Ξέρεις πάω παντού επίσκεψη με λουλούδια, λέω τι ωραία που είναι η ζωή και άλλα τέτοια εκνευριστικά...:))))))))

Τζων Μπόης said...

πολύ καλά κάνεις...
ξέρεις, δεν είναι που είναι μόνο ο γυαλός στραβός αλλά πολλές φορές είναι που στραβά αρμενίζουμε...

...εγώ που έχω ανθοπωλείο έξω από το γραφείο τι να πω...
άνετα μετατρέπομαι στον τρελό του χωριού!

Dr Moshe said...

Αγαπητή μου Σταυρούλα, εκτιμώ ιδιαίτερα την καλαισθησία σας. Δεν είναι τυχαίο ότι πάντοτε κάτι εκλεκτο βρίσκεται μπροστά σας... :)

Επιτρέψτε μου να ανταποδώσω με λίγους στίχους από πρωιμότερον Γκαίτε (από το Wilhelm Meisters Lehrjahre, περ. 1795-6). Ζητώ συγγνώμη που είναι η απόδοσή μου ατυχής και αδέξια, μιας και δεν μου βρίσκεται κάποια ελληνική μετάφραση:

Wer nie sein Brot mit Tränen aß
Wer nie di kummervollen Nächte,
Auf seinem Bette weinen saß
Der kennt euch nicht, ihr himmlischen Mächte.


Αυτός που δεν έφαγε ψωμί τής θλίψης
Που ποτέ τις σκοτεινές του νύχτες
δεν έμεινε θρηνώντας στο κρεβάτι,
Καθόλου δεν σας ξέρει, εσάς, δυνάμεις τού ουρανού.


Τα σέβη μου, αγαπητή φίλη.

scalidi said...

Γιάννη, ναι, έτσι στραβά να αρμενίζουμε. Λοιπόν, έχω ένα χρυσάνθεμο (εκείνο του ποστ "Αυτάρκεια" από τις 5 του μήνα στο βάζο, δε λέει να μαραθεί. Μάλιστα όπου είχαν κοπεί κλαδάκια πάνω του (γιατί συνωστιζόταν στον βάζο μαζί με άλλα πολλά λουλούδια τα οποία και "ξεπάστρεψε") έχουν πεταχτεί καινούρια βλασταράκια...Όμορφες εκπλήξεις μας επιφυλάσσουν συχνά τα άνθη. Λέω να καλλιεργήσω πια μερικά. Ήρθε η ώρα τους. :)

scalidi said...

Αγαπητέ, dr moshe, φαντάζομαι ότι δεν είναι αργά που διαβάζω Γκαίτε τώρα. Δυστυχώς δεν γνωρίζω γερμανικά και χάνω την ομορφιά του πρωτότυπου κειμένου.
Φαντάζομαι ότι η απόδοσή σας θα είναι η πρέπουσα, για να απολαμβάνουμε στα ελληνικά το κείμενο έτσι...
Γι' αυτό το πρωιμότερο έργο του (Θα είχατε την καλοσύνη να μου πείτε στα ελληνικά τον τίτλο;)έχω διαβάσει κριτικές για τις αρετές που συμπυκνώνει, άλλωστε ο "Φάουστ" ήταν κυριολεκτικά το έργο της ζωής του, αφού ολοκλήρωσε την επεξεργασία του -της δεύτερης γραφής και τελειωτικής- λίγες μέρες αργότερα έφυγε από τη ζωή και ο ίδιος. Το έγραφε όλη του τη ζωή. ήταν η "διαθήκη" του για μας.
Με συναρπάζει η σοφία που ανακαλύπτω, έστω πίσω από την ελληνική απόδοση.
Σας ευχαριστώ

Dr Moshe said...

Αγαπητή μου Σταυρούλα, το έργο τού Γκαίτε έχει τον ελληνικό τίτλο Τα χρόνια μαθητείας τού Βίλχελμ Μάιστερ και βλέπω τώρα ότι έχει εκδοθεί ελληνική μετάφραση από το Ίδρυμα Ουράνη τής Ακαδημίας Αθηνών (W. GOETHE, Τα χρόνια της μαθητείας του Βίλχελμ Μάιστερ, τόμοι Α' + Β', μετάφραση: Άγγελος Παρθένης, Αθήνα 1995).

Ευχαριστώ για τις παρατηρήσεις, αλλά και για το ευγενικό σχόλιο που είχατε την καλοσύνη να γράψετε στο κείμενό μου.

scalidi said...

dr moshe, σας ευχαριστώ πολύ για τη βοήθεια, γιατί όλες οι πηγές μου ήταν στα αγγλικά και άφηναν αμετάφραστο τον τίτλο.
Το σχόλιο δεν ήταν ευγενικό, αλλά αληθινό. Με τέτοιες εικόνες θέλω να "ντύνω" κι εγώ τα κείμενά μου για βιβλία, δεν το κατορθώνω πάντα, γιατί δεν φτάνει μόνον η δική μου καλή πρόθεση...

scalidi said...

Ε, καλά ντροπή μέγιστη δική μου: έχω γράψει προηπαντήσω αντί προϋπαντήσω. Με διαβάζετε κι εσείς dr moshe, επιστήμων άνθρωπος, θα έχετε φρίξει...Τουλάχιστον τα καταλαβαίνω τα λάθη μου, κάτι είναι κι αυτό.

Nemuro said...
This comment has been removed by a blog administrator.
Εαρινή Συμφωνία said...

Καλά, το «φεύγει» είναι όοοοοολα τα λεφτά.
Φιλιά, Σταυρούλα. Εχω να γράψω ένα κείμενο 400 λέξεων (μετά από 4.0000 λέξεις που έγραψα από το πρωί) και βαριέεεεεμαι. Μήπως να κάναμε αλλαγή; Οι φήμες λένε πως είσαι εξαιρετικά εργατική.

scalidi said...

εαρινούλα, έμαθα -μόλις χθες- τα πολύ καλά νέα σου για τη ριζική ανανέωσή σου και πολύ πολύ το χάρηκα...
δυστυχώς, δεν το λένε μόνο οι φήμες αλλά και η πραγματικότητα κι αυτό είναι μαρτύριο μεγάλο. 4.000 λέξεις; εσύ είσαι "εργοστάσιο", τότε... Ό,τι θέλεις από μένα. Μπορείς, αφού γράψεις τις 400 ακόμα, να κάνεις κι αυτό που λέει η παρένθεση (φεύγει) :))))))))

Π.Κ. said...

Το Τυχαίο συνήθως μάς επιφυλάσσει ωραίες εκπλήξεις!!!
Εύχομαι πάντοτε Μάρτιο και Άνοιξη!

Εαρινή Συμφωνία said...

Λαβέ κι άλλη πρόσκληση από εμένα. Πληροφορίες στο μπλογκ μου. Καλημέρα.

Kazahn said...
This comment has been removed by a blog administrator.
scalidi said...

π.κ., σας ευχαριστώ. Πολύ όμορφη η ευχή σας :)

scalidi said...

εαρινή, το σκέφτηκα και θα ανταποκριθώ λίγο παράδοξα...