Thursday, January 17, 2008

"Αντισταθείτε"

Από το "Μυθιστόρημα" του Γιώργου Σεφέρη,

Ποιήματα, Ίκαρος

Δ'


ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ

Και ψυχή
ει μέλλει γνώσεσθαι αυτήν
εις ψυχήν
αυτή βλεπτέον:
τον ξένο και τον εχθρό τον είδαμε στον καθρέφτη.

Ήτανε καλά παιδιά οι σύντροφοι, δε φωνάζαν
ούτε από τον κάματο ούτε από τη δίψα ούτε από την παγωνιά,
είχανε το φέρσιμο των δέντρων και των κυμάτων
που δέχουνται τον άνεμο και τη βροχή
δέχουνται τη νύχτα και τον ήλιο
χωρίς ν' αλλάζουν μέσα στην αλλαγή.
Ήτανε καλά παιδιά, μέρες ολόκληρες
ίδρωναν στο κουπί με χαμηλωμένα μάτια
ανασαίνοντας με ρυθμό
και το αίμα τους κοκκίνιζε ένα δέρμα υποταγμένο.
Κάποτε τραγούδησαν, με χαμηλωμένα μάτια
όταν περάσαμε το ερημόνησο με τις αραποσυκιές
κατά τη δύση, πέρα από τον κάβο των σκύλων
που γαβγίζουν.
Ει μέλλει γνώσεσθαι αυτήν, έλεγαν
εις ψυχήν βλεπτέον, έλεγαν
και τα κουπιά χτυπούσαν το χρυσάφι του πελάγου
μέσα στο ηλιόγερμα.
Περάσαμε κάβους πολλούς πολλά νησιά τη θάλασσα
που φέρνει την άλλη θάλασσα, γλάρους και φώκιες.
Δυστυχισμένες γυναίκες κάποτε με ολολυγμούς
κλαίγανε τα χαμένα τους παιδιά
κι άλλες αγριεμένες γύρευαν το Μεγαλέξαντρο
και δόξες βυθισμένες στα βάθη της Ασίας.
Αράξαμε σ' ακρογιαλιές γεμάτες αρώματα νυχτερινά
με κελαηδίσματα πουλιών, νερά που αφήνανε στα χέρια
τη μνήμη μιας μεγάλης ευτυχίας.
Μα δεν τελειώναν τα ταξίδια.
Οι ψυχές τους έγιναν ένα με τα κουπιά και τους σκαρμούς
με το σοβαρό πρόσωπο της πλώρης
με τ' αυλάκι του τιμονιού
με το νερό που έσπαζε τη μορφή τους.
Οι σύντροφοι τέλειωσαν με τη σειρά,
με χαμηλωμένα μάτια. Τα κουπιά τους
δείχνουν το μέρος που κοιμούνται στ' ακρογιάλι.

Κανείς δεν τους θυμάται. Δικαιοσύνη.

***********************************************************************************


(Απαντώ στην πρόκληση-πρόσκληση της Εαρινής Συμφωνίας και με τη σειρά μου καλώ
τη georgia,
την alexandra,
το λεφτέρη,
το αρμυρίκι
και το γεώργιο χοιροβοσκό
να συμμετάσχουν, αν το επιθυμούν)

17 comments:

Τζων Μπόης said...

ασφαλώς και θα λάβω μέρος σύντομα!
Σε ευχαριστώ θερμά.
Τέτοιες προσκλήσεις δεν πρέπει να αγνοούνται...

Μια βοήθεια μόνο θέλω.
Προσπαθώ καιρό να αλλάξω το template μου και να αναρτήσω τη δική μου εικόνα εκεί ψηλά, αλλά δεν τα καταφέρνω.
Εσύ βλέπω τα κατάφερες με εικόνα από το Ναύπλιο!!!

Αν έχεις χρόνο, μπορείς να με καθοδηγήσεις στο e-mail μου: ybsathens@yahoo.gr;

Εαρινή Συμφωνία said...

Πω πω Σταυρούλα! Αυτό το ποίημα με πεθαίνει...

scalidi said...

γιάννη, ελπίσω να τα καταφέρεις να φτιάξεις το μπλόγκι σου, όπως θέλεις... :))))) ό,τι μπορώ να κάνω, πες μου, ήδη δραστηριοποιήθηκα...

εαρινούλα μου, ιδίως αυτό το "τον ξένο και τον εχθρό τον είδαμε στον καθρέφτη" το επαναλαμβάνω πολλές φορές από μέσα μου...(ελπίζω να είναι μόνο απολύτως σωστό, γιατί δεν είχα το βιβλίο μαζί μου και το αναζήτησα στο ίντερνετ, αύριο θα το ελέγξω με το βιβλίο)

scalidi said...

"ελπίζω" ήθελα να γράψω...

Τζων Μπόης said...

Σταυρούλα σε ευχαριστώ πολύ, μόλις σου έγραφα e-mail, αλλά κι από εδώ το ίδιο είναι.
Θα πειραματιστώ και είμαι σίγουρος ότι θα το κάνω σκέτο μπάχαλο! χαχα

Τζων Μπόης said...

από το καλό στο καλύτερο Σταυρούλα!

κι ύστερα μας λες ότι είσαι και ντεφορμέ!

scalidi said...

παίρνω φόρα απλώς, Γιάννη, για να πάψω από Φλεβάρη και Μάρτη να είμαι ντεφορμέ. Είναι οι μήνες που πάντα παίρνω τα πάνω μου αποδεδειγμένα... Είναι τέλειο πια το μπλογκ σου. Η φωτογραφία της προμετωπίδας απλώς αξεπέραστη...:)

Τζων Μπόης said...

και συνεχίζω τις αλλαγές μέχρι να εξουθενωθώ, όπως άλλωστε βλέπω να κάνεις κι εσύ!
Το θέμα βέβαια είναι το περιεχόμενο, κι εκεί νιώθω κι εγώ κάπως ντεφορμέ, για αυτό τελευταία την έχω ¨δει¨ Γούντι Άλλεν στο πιο Βαλκανικό του!

scalidi said...

Ναι,έχεις δίκιο, το περιεχόμενο μετράει, αλλά πενία ιδεών τέχνας εξωτερικάς κατεργάζεται... Το αμέσως προηγούμενο δικό σου ήταν πιο φωτεινό, δεν ξέρω αν το έχεις αλλάξει πάλι, πάντως το προτιμούσα. Το πρώτο που δοκίμασες σήμερα, λέω :))))) Καλό βράδυ. Σκοτείνιασε έξω:)))))

alef said...

Σταυρούλα μου, τί όμορφος Σεφέρης! Σκαλιδάκι μού έχεις λείψει! πολύ! Μάλλον από Μάρτη με βλέπω κι εμένα, άστα!

scalidi said...

Άλεφ, να ζεστάνει λιγάκι μπας και συνέλθουμε:)))))))Λίγος ήλιος, βρε παιδάκι μου. Αλλάζω κάθε μέρα φωτογραφία στο μπλογκ, μήπως και φέρω νωρίτερα την άνοιξη και το καλοκαιράκι, αλλά τίποτα. Τρέμω από το κρύο ακόμα...

Όσο για το ποίημα, νομίζω ότι αποδίδει απολύτως τη "μοίρα" αυτής της χώρας και όσων αισθάνονται και συναισθάνονται σαν και δαύτη...

Πες στην εαρινούλα ότι ήταν άριστη η ιδέα της. Και πολύ την ευχαριστήθηκα

dimitris-r said...

Ω, σ' ευχαριστούμε Σταυρούλα για τούτο δω το ταξίδι. Με χαμηλωμένα μάτια το διαβάσαμε κι ύστερα γείραμε στην αμμουδιά να κοιμηθούμε. Μακάρι όταν με το καλό ξυπνήσουμε το "Αντισταθείτε" να είναι ουσία και στάση ζωής (μας).
Καλημέρα!

scalidi said...

dimitris-r, εκεί από το όμορφο νησί σας εσείς αντιστέκεστε καλύτερα και δυσκολότερα. Αν δεν σας έχει καλέσει ήδη κάποιος νά αναρτήσετε ένα ποίημα στο δικό σας μπλογκ, παρακαλώ εγώ να δεχτείτε τη δική μου πρόσκληση :)

Кроткая said...

πάρα πολύ όμορφο, Σκαλιδάκι!

scalidi said...

Κροτούλα, γιατί δεν ανεβάζεις κι εσύ ένα αγαπημένο σου ποίημα; Κανονικά έπρεπε να σας προτρέψω όλους να ανεβάσετε ένα ποίημα, άμα θέλετε, ε, το κάνω τώρα...

Roadartist said...

Αυτή ναι είναι πραγματική αντίσταση! Καλώς σας βρήκα :)

scalidi said...

roadartist, δεν είναι για την αντίσταση, είναι για την ποίηση :))))