Thursday, September 20, 2007

Τα ιθαγενή φυτά μου (αναθεωρημένο "φως")







18 comments:

Τζων Μπόης said...

Πέρα από το υπέροχο κουρνιαγμένο φως, για να μας διαφωτίσει κανείς...αυτή η ποικιλία σταφυλίου είναι ο λεγόμενος ‘σιδερίτης‘?

στην Δυτική Πελοπόννησο πάντως Σταυρούλα, την κλιματαριά την λένε και περγουλιά, από το πέργκολα βεβαιώς, λέξη με λατινική ρίζα αν δεν κάνω λάθος ή μήπως είναι κι αυτή λεκτικό αντιδάνειο?
Ας μας διαφωτίσει όποιος ξέρει...
όχι πια μόνο blogging, και λίγο γνώση ρε αδερφέ :)

scalidi said...

Λοιπόν, ο παππούς ονόμαζε αυτή την κατασκευή που τυλίγεται γύρω της η κληματαριά "κρεβατίνα". Δυστυχώς, δεν ξέρω την ποικιλία. Νομίζω ότι ήταν κανά δυο ποικιλίες μαζί που βγάζουν άσπρα και κόκκινα σταφύλια, δεν προλαβαίναμε ποτέ να φάμε απ' αυτά σταφύλια, οι σφήκες ήταν πιο γρήγορες :)
Τώρα, για τα ερωτήματα αν βρεθεί κανείς και ξέρει, μπορεί και να μας απαντηθούν ...

scalidi said...

Να σκεφτείς, μικρήόταν ήμουν, νόμιζα ότι τα αμπέλια ήταν έτσι "εναέρια" σαν και το δικό μας. Όταν λίγο μεγάλωσα και συνειδητοποίησα πώς ήταν στ' αλήθεια τα αμπέλια απογοητεύτηκα, ήταν τόσο γήινα για τη φαντασία μου... Εμ, εγώ φταίω που ο ππαπούς μου είχε φουσκώσει τα μυαλά μ' αυτή την κληματαρία, όπως την είχε αναθρέψει;

Τζων Μπόης said...

ναι, λέγεται και κρεβατίνα και κληματαριά και με πολλές ακόμα ονομασίες...
ο ίσκιος της κλιματαριάς το καλοκαίρι είναι το κάτι άλλο!

Silio D' Aprile said...

...είναι η κρεβατίνα για εμάς τους Μοραϊτες ακριβώς επειδή παλιότερα έβαζαν αυτοσχέδια κρεβάτια με ξύλα και καλαμιές κάτω από τις κληματαριές στις θερινές κατοικίες των αγρών (οι λεγόμένες "ξελότζες" > έξω+loggia, βενετική). Το περγούλια είναι επίσης παραφθορά της βενετικής λέξης pergola. Και νομίζω, Σταυρούλα, ότι η ποικιλία της κληματαριάς σου είναι φράουλα. Ετσι λέγεται το συγκεκριμένο κόκκινο σταφύλι...

scalidi said...

Ναι, "ξελότζες"... Έτσι τα έλεγε η γιαγιά τα σπίτια τα παλιά, έχεις δίκιο! Σίλιο, ναι, για τα σταφύλια τώρα που το λες, μάλλον έτσι συνήθιζε ο παππούς να τα λέει. (Μ' αρέσει που τα ξέρεις όλα αυτά και ψάχνεις τις λέξεις. Δηλώνω την έκπληξή μου την ευχάριστη.)
Έχουμε πολλά κατάλοιπα από τους Βενετούς

Αχ, όλο για παππού και γιαγιά σας λέω... Νιάτα σου λένε μετά...

Τζων Μπόης said...

δεν είμαι σίγουρος ότι είναι η ποικιλία φράουλα, αν η φωτογραφία είναι πρόσφατα τραβηγμένη, αυτά θα πρέπει να είχαν κάπως ωριμάσει περισσότερο, αντιθέτως ο σιδερίτης είναι χειμερινό σταφύλι

scalidi said...

η φωτογραφία είναι από τον Ιούλιο, αρμυρίκι ;)

Κοντά στην κληματαριά είναι μια μουσμουλιά, πιο πέρα ένα δέντρο που βγάζει βανίλιες μικρές πρασινοκίτρινες (μπουρνέλια τα λέμε εμείς), εννοείται κάτι θηριώδεις συκιές στα άκρα του κτήματος. Ο γείτονας έχει ναβαλίνες πορτοκαλιές και παλιά η καλή γειτόνισσα είχε μανταρινιές.
Θα αναρτήσω μου φαίνεται και μία αχλαδιά-σύμβολο που ευδοκιμεί στη γωνία του δρόμου και τη γλίτωσε ο μπαμπάς μου -σε ξένο κτήμα είναι- από τις μπουλντόζες της ανοικοδόμησης... :)

Crazy Tourists said...

Αχ σύκα!! Πολύ λίγα έφαγα φέτος δυστυχώς!! Τρελαίνομαι για σύκα!! Και για τη σκιά της κληματαριάς τρρρελαίνομαι!! Να κάθεσαι από κάτω, να διαβάζεις ένα βιβλιαράκι και να πίνεις κάτι παγωμένο!!Παράδεισος!!

CrazyTourist2

scalidi said...

Τρελές τουρίστριες, καλώς ήρθατε κι εδώ στα μέρη μου...Την ωραιότερη εικόνα περιγράψατε. :)
Κάπως έτσι είναι ο παράδεισος σίγουρα για μένα...


Κι εδώ ετοιμάζεται ο ουρανός να βρέξει, αλλά φυλάω ακόμα λίγο καλοκαίρι να μας τρατάρω :)

Silio D' Aprile said...

ίσως είναι και σιδερίτης ή "νυχάκι", δεν μπορώ να καταλάβω από τη φωτό... Ναι, αξίζει να γνωρίζουμε τα σημάδια του παρελθόντος μας. Με αυτά τρεφόμαστε για το αύριο. Α, ξέρεις, αρχίζει η περίοδος της βεντέμας...

scalidi said...

Τι είναι η βεντέμα; Πρώτη φορά το ακούω

scalidi said...

Κατατοπίστηκα ελαφρώς από τη βικιπαιδεία...

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

"..ο παππούς ονόμαζε αυτή την κατασκευή που τυλίγεται γύρω της η κληματαριά "κρεβατίνα"..."
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ!!!!
Πω, πω, εικόνες Αργολικής και Ηλειακής υπαίθρου (αυτές τουλάχιστον γνωρίζω παιδιόθεν).

Αχ, Σταυρούλα, στον Πύργο έχω μια συκιά σαν αχλάδια )περίπου) τα σύκα της, Φραγκασάνα την έλεγε ο πεθερός μου.
Τί μας έχει δώσει η φύση και πόσο την πληγώνουμε....

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Crazy Tourists said...

Για την ακρίβεια ένας τρελοτουρίστας και μια τρελοτουρίστρια (που τρελαίνεται για κληματαριές και σύκα!!!!)
Περιμένουμε κι άλλες καλοκαιρινές εικόνες!! Καλό βράδυ!!

CrazyTourist2

scalidi said...

Κυρά των Γλάρων, δεν ξέρεις πόσο μου λείπουν αυτά εδώ στην Αθήνα...:)))

Νιόφερτοι τουρίστες μας, συγχωρείστε με, αλλά έτσι νόμισα διαβάζοντας λίγο το μπλογκ σας. Παρανόησα, ζητώ την κατανόησή σας που νομίζω θα την κερδίσω με το καλοκαίρι που θα επακολουθήσει :)))

Silio D' Aprile said...

Βεντέμα είναι η συγκομιδή, ειδικά ο τρύγος. Η λέξη είναι ιταλική κι έχει περάσει στα ελληνικά (Κρήτη και νότια Πελοπόννησο) χάρη στη βενετική κυριαρχία... Υπάρχει και το ρήμα βεντεμίζω.

scalidi said...

Και ρήμα, ε; Δεν το έχω ξανακούσει, Silio... Είδες τι ωραίες λέξεις ΒΕΝΤΕΜΙΖΩ από σένα; :)