Monday, September 17, 2007

Δρόμοι ζωής

Πάλι η καλή μάγισσα ήρθε και μας ακουμπά με το ραβδί της. Για δείτε εδώ, για να βοηθήσουμε όλοι, γιατί όπως λέει και η Μάτζικα, "πρέπει να σηκώσουμε τα μανίκια". Μήπως κι αλλάξουμε μια στάλα τη ζωή στο δρόμο εκεί έξω, λέω εγώ ή έστω τη ζωή μέσα μας, δηλαδή την ελπίδα μας να αφήσουμε ν' ανθίσει.
Και μόνο η επίσκεψη στο Μπαζάρ σε ανταμείβει. Φεύγεις λίγο πιο γεμάτος μέσα σου, αλλά ελαφρύς σαν πούπουλο. Είναι η αβάσταχτη ελαφρότητα της ζεστασιάς και της αγάπης.
Και φέτος θα έρθουμε, Μάτζικα, δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνο το αγοράκι που μας ξενάγησε στο Μπαζάρ πέρυσι...Αλλά φέτος θα μαγειρέψω κιόλας.

11 comments:

Magica de Spell said...

Ευχαριστώ πολύ Σταυρούλα.
Θα σε δω εκεί.

scalidi said...

Εννοείται. Καλά να είμαστε. Ελπίζω να προλάβω να φέρω και εγώ πράγματα, γιατί πέρυσι σουλατσάρισα μόνο ως μουσαφίρισα...

Γεώργιος Χοιροβοσκός said...

Tι θα φτιάξεις;-)

scalidi said...

Λοιπόν, πέρυσι ήμουν κομπλαρισμένη από τον Αθήναιο, με την καλή έννοια, για τη μαγειρική εν γένει, αλλά φέτος -αφού είδα πέρυσι πώς ήταν το Μπαζάρ- ξέρω ότι αρκεί η αγάπη και η τρυφερότητα για τα παιδιά -αλλά και για τη μαγειρική- για να φτιάξω κάτι της προκοπής και να συμμετέχω.
Λοιπόν, χοιροβοσκέ, δεν θα ήταν άσχημη, νομίζω, καμία σπανακόπιτα ή τυρόπιτα, κέικ ή γιαουρτόγλυκο, ή καρυδόπιτα ή πουτίγκα, και επίσης κανένα γλυκό κουταλιού ωραία συσκευασμένο σε διάφανο βαζάκι να δείχνει όνειρο...
Ακούω τις προτάσεις σου. Εσύ τι θα μαγειρέψεις; :)

Γεώργιος Χοιροβοσκός said...

Σπανακόπιττα και καρυδόπιττα να φτιάξεις.Γλυκά του κουταλιού θάχει πολλά!

Τι θα φτιάξω;
Oταν υπάρχουν τόσες καλές μαγείρισσες
πρέπει κάποιος που το ξέρει να μην αυθαδιάζει:)

scalidi said...

Έτσι, ωραία, λοιπόν... :)

Πολύ συγκινητικό κι αληθινό αυτό που έγραψες σήμερα στο μπλογκ σου...

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

Εδώ μέσα υπάρχει αλληλεγγύη, ζεστασιά, ανθρωπιά!
Μπράβο!!!

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

scalidi said...

Κυρά των Γλάρων, τους χαιρετισμούς μου και χάρηκα που βρήκα "πατρίδα"...γιατί οι μνήμες σου είναι η πατρίδα μου...και ο τόπος από μόνος του δεν είναι πατρίδα, ρίζα... τα βιώματα των κάνουν

scalidi said...

"τον" ήθελα να γράψω, όπως έγραψα λάθος και στο δικό σου "Άγριος", αντί για "Άγιος", αλλά η αγριότητα από την αγιότητα δεν είναι μακριά, μόνο ένα ρο τις αλλάζει... :))))))))))))

ανάσα said...

Σταυρούλα μου γλυκιά,
ΠΟΛΥΧΡΟΝΗ και ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ, κορίτσι μου!
Συγνώμη που άργησα τόσο να σου ευχηθώ! Εκείνη τη μέρα σε θυμήθηκα, αλλά ήμουν μακρυά από υπολογιστή. Συχώρεσέ με για την κατόπιν αμέλεια. Ξέρεις, μπαίνω πολύ βιαστικά τώρα και ανάποδες ώρες.
Πολύ ωραία ιδέα αυτή με το μπανζάρ!
Μπράβο σε όλους σας!
Αν ήμουν κοντά σας θα συμμετείχα, αλλά μην ανησυχείς, εγώ έχω γύρω μου τόσα προβλήματα... και βοηθάω σε πολύ τακτή βάση...όσο μπορώ.
Καθένας όπου μπορεί, όσο μπορεί κι όπως μπορεί! Είναι ότι πιο ωραίο κι ότι πιο ανθρώπινο!
Φιλάκια πολλά πολλά!

scalidi said...

Σε ευχαριστώ, κυκλαμινάκι! Το ξέρω ότι με θυμήθηκες, να είσαι καλά και να χαίρεσαι τα παιδιά σου :))))))))))